Księga gości – bezcenna pamiątka z Waszego dnia

Nie, cały osprzęt jest w pakiecie. Zapewniam komplet mazaków żelowych i pisaków metalicznych, naklejki oraz taśmy klejące dwustronne do wklejania pasków ze zdjęciami. Pisaki dobieram do koloru kartek w albumie, żeby wpisy były czytelne także na ciemnym papierze. Jeśli coś się zużyje w trakcie wieczoru, mam zapas przy stanowisku.

Tak, tym zajmuje się asystent fotobudki. Jeden wydrukowany pasek podaje gościom na pamiątkę, a drugi kieruje prosto do leżącej obok księgi i prosi o krótki wpis. To drobna różnica, ale decyduje o tym, czy album zapełni się do końca wieczoru, czy zostanie w połowie pusty. Bez tej jednej osoby przy stoliku większość pasków ląduje w kieszeniach i nigdy nie trafia do księgi.

To osobny stolik z albumem, kompletem pisaków i dodatkami, ustawiony w miejscu, gdzie da się usiąść i spokojnie napisać kilka zdań. Dokładam własne oświetlenie, bo w większości sal po zmroku przy stolikach jest po prostu za ciemno na pisanie. Stawiam go poza głównym ciągiem komunikacyjnym, ale w zasięgu wzroku od parkietu, żeby nikt go nie przeoczył. Całość uzgadniam wcześniej z dekoratorem, żeby pasowała do reszty sali.

Zapewniam albumy w dobrej oprawie, w kilku wariantach kolorystycznych i w dwóch formatach. Wybór robimy przy podpisaniu umowy, najczęściej pod kolor dekoracji sali i zaproszeń. Jeśli macie własny album, kupiony razem z resztą papeterii, bez problemu obsługuję stanowisko z Waszym egzemplarzem. W takim wypadku proszę o przekazanie go dzień wcześniej, żebym sprawdził, czy pisaki dobrze trzymają się papieru.

Na koniec wieczoru przekazuję ją osobiście Wam albo wskazanej osobie z rodziny, nigdy nie zostawiam jej na stoliku. Zbieram też luźne kartki i paski, które nie zostały wklejone, i wkładam je do albumu, żeby nic nie przepadło. Jeśli impreza kończy się nad ranem, umawiamy się wcześniej, komu mam ją oddać. To zwykle ostatnia rzecz, o której ktokolwiek pamięta po weselu, więc wolę to ustalić przed.